SZTUKA POGRANICZY
LXVI ogólnopolska sesja naukowa Stowarzyszenia Historyków Sztuki
organizowana przez Zarząd Główny i Zarząd Oddziału Lubelskiego

Lublin, 16-17 listopada 2017 roku

W 2017 roku przypada 700-lecie aktu lokacji miasta Lublin. Nie chcemy jednak skupiać się wyłącznie na bogatej i interesującej historii grodu nad Bystrzycą, a raczej jako gospodarze tegorocznej sesji, proponujemy namysł nad zjawiskami w sztuce, które wynikają z jego odrębności i swoistości, szczególnego usytuowania między Wschodem i Zachodem, Północą i Południem (w kontekście zarówno polskim, jak i środkowoeuropejskim), na przecięciu ważnych szlaków komunikacyjnych (handlowych, kulturowych, religijnych) od zawsze generującym różnorodne napięcia wynikające z intensyfikacji transgranicznych relacji. Lublin jako miejsce i przestrzeń kulturowa o charakterze tranzytowym, byłby zatem punktem węzłowym na mapie rysowanej przez współczesną naukę o sztuce, określającym zagadnienie, któremu chcemy poświęcić kolejną, doroczną sesję Stowarzyszenia Historyków Sztuki — sztukę pograniczy.

Przed niemal 40 laty Jerzy Ludwiński, absolwent lubelskiej historii sztuki, nomada i animator życia artystycznego, określając pole gry sztuki współczesnej, będące wynikiem działań uczestniczących w nich ludzi, pisał: „Tutaj na stykach różnych dziedzin działy się rzeczy najbardziej interesujące: tu krzyżowały się metody, traciły sens konwencje, powstawały nowe tendencje i gatunki sztuki takie jak poezja konkretna, landart, environment, happening, sztuka konceptualna, teatr otwarty. Czy ktoś potrafi dzisiaj powiedzieć, co jeszcze jest muzyką, albo plastyką albo teatrem? Czy da się bezbłędnie wyznaczyć granicę między sztuką a resztą rzeczywistości? Niektórzy twierdzą, że wszystko może być muzyką, poezją, teatrem, wszystko może być sztuką”.

Dziś, w epoce globalizmu, doświadczając labilności dawnych porządków oraz cyrkulacji pojęć i teorii, spróbujmy na nowo podjąć te pytania, także wobec sztuki dawnej. Wykorzystując zadomowione już w arsenale naszej dyscypliny kategorie, takie jak przestrzeń, miejsce, terytorium (zwrot przestrzenny), uzupełniając je o pojęcia pozwalające opisać dynamikę zjawisk w obszarze sztuki, na pograniczach i marginesach kultury, zastanówmy się wspólnie nad relacjami pomiędzy topografią a historią, związkami między doświadczeniami konkretnej przestrzeni kulturowej i biografiami artystów.

Uwzględniając problematykę regionalności, światowości czy transnarodowości, proponujemy następujące obszary tematyczne w ich wymiarze horyzonalnym i wertykalnym:

miasta wielokulturowe jako obszar przepływu idei, miejsce wymiany i konfrontacji;
relacja centrum – prowincja, problematyka tranzytu i promieniowania;

kolonizacja – dekolonizacja, geograficzne uwarunkowania transferu kulturowego;
globalizm – wernakularyzm, międzyprzestrzeń translacji kulturowej
aspekt temporalny pograniczy, zmienność, dynamika i zacieranie granic.

Komitet organizacyjny:
prof. dr hab. Lechosław Lameński (lamenski@wp.pl)
dr Elżbieta Błotnicka-Mazur (elamazur@kul.pl)
dr Marcin Pastwa (mpastwa@kul.pl)

Konferencja odbędzie się pod patronatem Miasta Lublin i przy współpracy Instytutu Historii Sztuki KUL.

Zgłoszenia, zawierające skrót wystąpień wraz z danymi kontaktowymi i afiliacją (formularz dołączony jest do listu intencyjnego) prosimy przesłać do 15 maja 2017 r. na adres mailowy: paragone@kul.pl (oficjalna skrzynka pocztowa Katedry Historii Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej KUL) lub pocztą na adres:

Katedra Historii Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej
Instytut Historii Sztuki KUL
Al. Racławickie 14
20-950 Lublin
z dopiskiem sztuka pograniczy – zgłoszenie.

Zgłoszenia zostaną poddane trybowi konkursowemu.

Harmonogram prac organizacyjnych:
do 15 maja 2017 r. – termin nadsyłania zgłoszeń,
do 15 czerwca 2017 r. – rozesłanie informacji o przyjęciu zgłoszeń,
do 15 września 2017 r. – wstępny program konferencji,
do 15 października 2017 r. – ostateczny program konferencji,
16-17 listopada 2017 r. – sesja SZTUKA POGRANICZY.

Udział w sesji jest bezpłatny a referentom zapewnione zostaną noclegi.

Przewidywana jest publikacja zredagowanych materiałów z konferencji w formie recenzowanej monografii naukowej.

Dokumenty do pobrania:  list ntencyjny      formularz zgłoszeniowy

Zapraszamy do Lublina!

 


Warszawa, 13 V 2016

Do Członków Stowarzyszenia Historyków Sztuki,
zainteresowanych sztuką współczesną.

Drogie Koleżanki i Koledzy,
w połowie lat osiemdziesiątych przy Oddziale Warszawskim SHS działał Klub Sztuki Współczesnej SHS. W ramach działalności Klubu przygotowaliśmy cztery ogólnopolskie Seminaria Sztuki Współczesnej, m. in. dwa, które odbyły się na Zamku w Niedzicy. Materiały z Seminariów (Wokół rzeźby współczesnej i Autokomentarz artysty) zostały opublikowane jako Zeszyty Naukowe ASP (z.1/19/1987 i z. 2/20/1987).

Dziś chcielibyśmy nawiązać do tej formuły i stworzyć przy Stowarzyszeniu Historyków Sztuki, Klub Sztuki Współczesnej, jako niezależne forum badawcze, analityczne, doradcze, które zajęłoby się refleksją nad historią sztuki najnowszej oraz stanowiło zorganizowaną formę naszego uczestnictwa w różnych inicjatywach społeczno-kulturalnych.

Stowarzyszenie Historyków Sztuki jako organizacja zawodowa, zapewnia nam organizacyjne wsparcie i pełną niezależność. Chcemy zachować otwartą formułe działalności, kierujemy do wszystkich zainteresowanych zaproszenie do uczestnictwa w pracach reaktywowanego Klubu Sztuki Współczesnej.

W sprawach organizacyjnych prosimy o kontakt: aga.duleba@gmail.com

 

Artur Badach
Waldemar Baraniewski

Wojciech Włodarczyk

 


OGŁOSZENIE KONKURSOWE

Wrocław 28.10.2016

Zarząd Fundacji im. Profesora Mieczysława Zlata wraz z Instytutem Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego ogłasza konkurs na prace naukowe. W edycji 2016/2017 pula nagród wynosi 11 tysięcy zł brutto. Rozpatrywane będą prace opublikowane bądź obronione (magisterskie, doktorskie) między styczniem 2016 a 5 maja 2017 r. Prace można zgłaszać do dnia 5 maja 2017 włącznie. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi na przełomie września i października 2017. Ogłoszenie wyników i wręczenie nagród odbędzie się w październiku 2017 r.

Konkurs im. Profesora Mieczysława Zlata na prace naukowe

REGULAMIN

§1

1. Do konkursu można zgłaszać publikacje z zakresu historii sztuki średniowiecza i renesansu europejskiego ze szczególnym uwzględnieniem Śląska, a także niepublikowane prace doktorskie oraz magisterskie.

2. Autorzy zgłoszonych prac nie mogą przekraczać czterdziestego roku życia.

§ 2

1. Konkurs ogłaszany jest corocznie (o ile nie postanowi inaczej Zarząd Fundacji) w październiku przez Zarząd Fundacji im. Profesora Mieczysława Zlata i Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego. Warunki poszczególnych edycji Konkursu określa Zarząd Fundacji.

2. Rozpatrywane będą wyłącznie prace opublikowane lub obronione w roku ogłoszenia konkursu i roku następnym do momentu zakończenia przyjmowania zgłoszeń.

3. Prace w formie elektronicznej i wydruku powinny być dostarczone do sekretariatu Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego do dnia 5 maja roku następującego po ogłoszeniu konkursu.

4. Ogłoszenie wyników i wręczenie nagród następuje podczas specjalnie zorganizowanej uroczystości w październiku roku następującego po ogłoszeniu konkursu.

§ 3

Jury Konkursu w liczbie 3-5 osób każdorazowo powoływane jest przez Radę Fundacji.

§ 4

W konkursie przyznawana jest jedna nagroda. Może ona być podzielona na dwie równorzędne lub nagrodę i wyróżnienie. Nagroda obejmuje wszystkie zakwalifikowane do Konkursu prace. Jury może odstąpić od przyznania nagród.

§ 5

1. Kwotę przyznaną na nagrody ustala każdorazowo Zarząd Fundacji.

2. Nagrody finansowane są z majątku własnego Fundacji lub pozyskanych środków zewnętrznych, przeznaczonych na ten cel.

3. Nagrody wypłaca Zarząd Fundacji.

4. Organizator Konkursu czyli Fundacja pobiera od przyznanej nagrody podatek zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

§ 6

Wszelkich zmian w Regulaminie dokonuje Rada Fundacji na wniosek Zarządu.


 

Prezes Zarządu

Romuald Kaczmarek


 

Obrady Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia SHS w dniu 11 grudnia 2015 roku

 

Nowe Prezydium Zarządu Głównego SHS. Od lewej: dr Anna Czyż – Sekretarz Generalny SHS, prof. dr hab. Wojciech Włodarczyk – Prezes SHS, mgr Małgorzata Lisowska – Rzepecka – Członek Prezydium, dr Katarzyna Nowakowska – Sito – Skarbnik, prof. dr hab. Jarosław Jarzewicz – Członek Prezydium, prof. dr hab. Zbigniew Bania – Wiceprezes SHS. Na zdjęciu brak Wiceprezesa SHS prof. dr hab. Jana Ostrowskiego

 

 


List w sprawie niezbywalności muzealiów

             Kongres Muzealników Polskich, który odbył się dniach 23-25 kwietnia 2015 r. w Łodzi, zawarł w swoich uchwałach końcowych m.in. postulat zmian w ustawodawstwie polskim w zakresie zbywania zbiorów muzealnych.

             W uchwale nr 1. Kongresu przyjęto, że za muzealia odpowiada organizator wraz z kierownictwem muzeum, jak za majątek publiczny. Stwierdzenie to stoi w sprzeczności z przepisami ustawy z 21 listopada 1996 r. o muzeach (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 987), które traktują muzealia jako „dobro narodowe”, co stanowi fundamentalną dla tej regulacji deklarację aksjologiczną. Muzea w podstawowym zakresie realizują bowiem jedno z konstytucyjnych zadań państwa – strzegą dziedzictwa narodowego (art. 5 Konstytucji). Muzealia stanowią więc mienie o szczególnej wartości materialnej i niematerialnej, co powinno przesądzać o ich odmiennym traktowaniu względem innych składników mienia publicznego.

            W uchwale nr 4. Kongresu jej Autorzy twierdzą, że „niezbędne są zmiany przepisów Ustawy z dnia 1 listopada 1996 r. o muzeach, które doprecyzują zasady deakcesji [zbywania] muzealiów”. Obowiązujące przepisy w wystarczającym stopniu określają warunki w jakich muzea państwowe i samorządowe mogą dokonywać zamiany, sprzedaży lub darowizny muzealiów (zob. art. 23 ustawy z 21 listopada 1996 r. o muzeach). Uważamy, że zasada niezbywalności muzealiów stanowi fundament ochrony zbiorów muzealnych w Polsce, który powinien być wzmacniany, a nie osłabiany. Nie widzimy tym samym potrzeby zmian przepisów o deakcesji zbiorów.

Poza sygnatariuszami niniejszego listu, uchwałę nr 1 i 4 Kongresu Muzealników Polskich, w powyższym zakresie, oprotestowało również Stowarzyszenie Historyków Sztuki.

Warszawa, 1 czerwca 2015 r.

Krzysztof Pomian
Maria Poprzęcka
Andrzej Rottermund
Bożena Steinborn
Andrzej Wajda
Wojciech Włodarczyk
Katarzyna Zalasińska


 

List Otwarty do I Kongresu Muzealników Polskich

W związku z projektami uchwał I Kongresu Muzealników Polskich zwracamy się do Stowarzyszenia Muzealników Polskich i Stowarzyszenia Muzeów na Wolnym Powietrzu oraz do innych organizatorów Kongresu Muzealników Polskich, i wszystkich jego uczestników, a przede wszystkim do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Polskiego Komitetu Narodowego ICOM i Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów w sprawie o fundamentalnym znaczeniu dla polskiego muzealnictwa i narodowego zasobu muzealiów, a zaskakującej w kontekście konstytucyjnego zobowiązania państwa do opieki nad dziedzictwem narodowym.

Zastrzeżenie i niepokój budzą w projektach Uchwał Kongresu Muzealników Polskich zapisy o ułatwianiu deakcesji zbiorów (projekt Uchwały nr 4), a także o traktowaniu muzealiów jako „dobra publicznego”, za które odpowiada organizator z zarządem muzeum jak za „majątek publiczny” (projekt Uchwały nr 1) zamiast – jak dotychczas – „dobra ogólnospołecznego” lub „dobra narodowego”.

Projekt Uchwały nr 1
W podpunkcie c) projektu Uchwały nr 1 zapisano m. in., iż „[muzealia] są dobrem publicznym bez względu na status organizacyjny muzeum; odpowiada za nie organizator wraz z zarządem muzeum jak za majątek publiczny”.
Według opinii prawników pojęcie „majątku publicznego” jest obecnie niejednoznaczne, ponieważ brak jego definicji w polskim prawodawstwie. Z tego powodu niektórzy prawnicy proponują interpretować to określenie, jako „mienie publiczne”, gdyż pojęcie „mienia” w ujęciu cywilnoprawnym posiada definicję w Kodeksie Cywilnoprawnym (Księga I, Tytuł III, Art. 44: „Mieniem jest własność i inne prawa majątkowe”) oraz istnieją przepisy regulujące jego użytkowanie, w tym sprzedaż i zmianę własności, na przykład prywatyzację. Słowo publiczny określa zarówno własność państwową jak i samorządową.
         Jednak muzealiów nie można traktować na tych samych zasadach, co innych ruchomości muzealnych. Zasady postępowania z nimi w sposób jednoznaczny reguluje już „Ustawa o muzeach”.
Skoro w „Uchwale nr 6” autorzy propozycji uchwał Kongresu Muzealników Polskich powołują się na tradycję polskiej kultury obywatelskiej: „tradycją polskiej kultury obywatelskiej jest: odpowiedzialność za tworzenie, prospołeczne działanie i rozwój muzeów, troska o zasoby dziedzictwa narodowego, kształtowanie postaw patriotycznych, dla których istotnym zapleczem merytorycznym były i nadal powinny być przede wszystkim instytucje muzealne oraz znajdujące się pod ich opieką zbiory”, to w projekcie Uchwały nr 1 należy powołać się na tę samą tradycję i uczynić muzealia, najcenniejsze obiekty w muzeach, jak czyniono dotąd – tradycyjnie i obywatelsko – „dobrem narodowym”, na równi z archiwami narodowymi, muzeami narodowymi, narodowymi instytutami, a nie dobrem publicznym za które odpowiada organizator z zarządem muzeum jak za majątek publiczny, czyli dobrem które można sprzedać i sprywatyzować.

         Sformułowanie „[muzealia] są dobrem publicznym bez względu na status organizacyjny muzeum; odpowiada za nie organizator wraz z zarządem muzeum jak za majątek publiczny” wprowadzi do polskiego prawa terminy niejednoznaczne, mogące podlegać różnym interpretacjom prawnym, dezorganizujące sposób postępowania muzeów i Skarbu Państwa odnośnie muzealiów, zrównujące status muzealiów z innym majątkiem muzeów, jak szafy, stoły, komputery, itp., dlatego należy to sformułowanie usunąć z projektu Uchwały nr 1, jako niejednoznaczne i szkodliwe dla działalności muzeów.

Projekt Uchwały nr 4

W projekcie Uchwały nr 4 zapisano m. in., iż „dla prowadzenia polityki gromadzenia zbiorów w muzeach niezbędne są zmiany przepisów zawartych w rozdziale 4 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, które przekażą dyrektorom muzeów większe kompetencje w zakresie deakcesji muzealiów”.
To sformułowanie jest mało precyzyjne, ze względu na dwie nowelizacje (w latach 2007 i 2012), którym od 1996 roku podlegała Ustawa o muzeach.

         W myśl Ustawy o muzeach z 21 listopada 1996 roku:
„Art. 23.)1. Muzea państwowe i komunalne mogą dokonywać zamiany muzealiów, a także zbywać je w inny sposób za zgodą Ministra Kultury i Sztuki. Zgoda na zbycie muzealiów może być udzielona tylko w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach. Środki uzyskane ze sprze­daży muzealiów mogą być przeznaczone wyłącznie na uzupełnienie zbiorów muzeum.
2. Minister Kultury i Sztuki może wyrazić zgodę na zamianę muzealiów, określoną w ust. 1., na wniosek dyrektora muzeum, zgłoszony za pośrednictwem właściwego podmiotu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i 3.
3. Minister Kultury i Sztuki może wyrazić zgodę na sprzedaż muzealiów, określoną w ust. 1., na wniosek dyrektora muzeum, złożony za pośrednictwem właściwego podmiotu przez kolegium doradcze, jeżeli takie zostało powołane – po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Muzeów.”

Zapisy w ustawie dotyczące deakcesji były dyskutowane w 2011 roku celem ułatwienia deakcesji:

      REKOMENDACJE DLA ZMIAN w projekcie ustawy o zmianie ustawy  organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej z 2011 roku brzmiały tak:
Pkt. 3. Zmiany dotyczące ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach:
5) Deakcesja zbiorów muzealnych
Zgodnie z projektem proponowana zmiana art. 23 przewiduje, iż pozwolenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego będzie mogło być wydawane w uzasadnionych przypadkach, a nie jak obecnie ''w wyjątkowych i uzasadnionych'', co pozwoli na zachowanie kontroli nad deakcesją muzealiów (zgoda ministra będzie wciąż konieczna), a jednocześnie umożliwi szersze korzystanie z tej możliwości. W projekcie zrezygnowano w ust. 3 z wymogu składania przez muzea wniosku za pośrednictwem właściwego podmiotu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lub 3. Nowelizacja tego przepisu była konieczna ze względu na wątpliwości interpretacyjne. Upraszcza się też tryb wydawania pozwolenia, gdyż w obecnym stanie prawnym w procedurze uczestniczy od 5 do 6 podmiotów (dyrektor muzeum, rada muzeum, organizator, Rada do Spraw Muzeów, minister, a w niektórych przypadkach także Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa). Ponadto nie ma uzasadnienia, żeby wniosek trafiał do ministra za pośrednictwem organizatora, który przecież – zgodnie z przepisami – nie zajmuje stanowiska merytorycznego w tej sprawie.

         Następnie, w 2012 roku Ustawa o muzeach została znowelizowana dokładnie według wytycznych z 2011 roku, ułatwiających deakcesję:

Zapis w obecnie obowiązującej ''Ustawie o muzeach'' z 27 lipca 2012 zezwala na sprzedaż dzieła sztuki pod warunkiem:
''Art. 23. Pkt. 1. Muzea państwowe i samorządowe mogą dokonywać zamiany, sprzedaży lub darowizny muzealiów, po uzyskaniu pozwolenia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Pozwolenie na zamianę, sprzedaż lub darowiznę muzealiów może być udzielone tylko w uzasadnionych przypadkach. Środki uzyskane ze sprzedaży muzealiów mogą być przeznaczone wyłącznie na uzupełnienie zbiorów Muzeum.
Pkt. 2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Muzeów, może wydać pozwolenie na zamianę sprzedaż lub darowiznę muzealiów, na wniosek dyrektora Muzeum zaopiniowany przez radę Muzeum.
Pkt. 3. W sprawach z zakresu działania Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, wymagają zasięgnięcia jej opinii''.

           Zatem jaki ma cel dalsze ułatwianie procedury, która już została ułatwiona? Ustawa o muzeach z 1996 roku oraz znowelizowana wersja ustawy w 2012 roku pozwalają na usunięcie ze zbiorów muzealnych mienia poniemieckiego lub wyminę muzealiów z innymi placówkami, czyli problemy zgłaszane dotychczas przez polskie muzea. Jaki cel ma „przekazanie dyrektorom muzeów większych kompetencji w zakresie deakcesji muzealiów”, skoro deakcesja, oznacza m. in. sprzedaż, co jest sprzeczne z deklaracją Kongresu Muzealników Polskich umieszczoną we wstępie do propozycji uchwał, która informuje, iż I Kongres Muzealników Polskich jest „świadom ogromnej wartości muzealiów zgromadzonych w polskich muzeach dla kultury narodowej i świadomości społecznej, ale także świadom ogromnych strat jakie poniosły zasoby polskich dóbr kultury w czasie zaborów oraz ostatnich dwóch wojen światowych”?

         Właśnie w tym kontekście, uczynienia dyrektorów osobami odpowiedzialnymi za zbycie muzealiów, ogromny niepokój budzi rekomendacja NIMOZ dla „Raportu z prac Zespołu Ekspertów ds. przygotowania tez do projektu nowelizacji Ustawy o muzeach” (na stronie www.nimoz.pl), w którym znalazła się znacząca zmiana w stosunku do obecnej ustawy o muzeach z 21 listopada 1996 roku. Zmiana dotyczy przeznaczenia środków pozyskanych drogą deakcesji:
Raport Zespołu Ekspertów ds. przygotowania tez do projektu nowelizacji Ustawy o muzeach” – REKOMENDACJE
„Pkt. 5. Deakcesja zbiorów. Nie jest to problem, który winien być przedmiotem regulacji prawnych, lecz sfera tzw. dobrych praktyk. W tym zakresie MKiDN oraz podległe mu instytucje winny skłaniać dyrektorów muzeów do większej aktywności, także z uwzględnieniem rekomendacji UE. Pozytywnie oceniając uproszczenie procedury deakcesyjnej, przewidziane w projekcie nowelizacji ustawy „o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej” (dostępny na stronie BIP MKiDN), konieczne jest podtrzymanie zasady, iż środki pozyskiwane z ewentualnej sprzedaży muzealiów mogą być przeznaczane wyłącznie na wypełnianie ustawowo przewidzianych zadań muzeów”.
          A więc środki finansowe przeznaczone mogą być już nie tylko na „zakup innych muzealiów”, ale na DZIAŁALNOŚĆ muzeum. Muzeum w stanie permanentnego niedofinanswania będzie mogło, sprzedawać dzieła sztuki i pieniądze przeznaczać na działalność – wystawy czasowe, imprezy z udziałem artystów, działania edukacyjne, audioguidy, gadżety, itd. Zbyt pospieszne sprzedawanie nie działa przecież na korzyść kolekcji, czy jakiegokolwiek majątku. W takiej sytuacji Polacy będą zapatrywać się negatywnie na przekazywanie do muzeów darów – cennych zabytków i dzieł sztuki odziedziczonych po przodkach bądź zakupionych sporym wysiłkiem finansowym, ponieważ te dary mogą być sprywatyzowane.

Sformułowanie „dla prowadzenia polityki gromadzenia zbiorów w muzeach niezbędne są zmiany przepisów zawartych w rozdziale 4 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, które przekażą dyrektorom muzeów większe kompetencje w zakresie deakcesji muzealiów” powinno być usunięte z projektu Uchwały nr 4, jako budzące zastrzeżenia co do prowadzenia przez dyrekcje muzeów polityki ochrony zbiorów muzealnych i przechowywania muzealiów w sektorze muzeów i organizacji kultury.

 

Prezes  SHS                        

Wojciech Włodarczyk              

 

 


Komunikat Biura Zarządu Głównego SHS

Szanowni Państwo

Od pewnego czasu Biuro Zarządu Głównego SHS stara się utworzyć archiwum wydawnictw Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

W archiwum tym chcemy zgromadzić wszystkie pozycje wydane przez Stowarzyszenie, pozycje wydane przez inne instytucje a zawierające materiały z sesji organizowanych lub współorganizowanych przez Stowarzyszenie, albo też tytuły, których wydanie współfinansowane było ze środków naszego Stowarzyszenia. Interesują nas także inne , nawet drobne , materiały „firmowane” lub dokumentujące działalność SHS ( np. pocztówki, foldery itp. ).

Poniżej podajemy tytuły pozycji, które już znajdują się na naszej półce.

Jeśli posiadają Państwo w swoich zasobach inne wydawnictwa spełniające w/w warunki bardzo prosimy o przekazanie egzemplarzy dla tworzonego archiwum.

Ewa Staszewska

 

NIEDZICA

  • Zamek w Niedzicy, Kraków 1987
  • Dwór w cieniu zamku. Marceli Drohojewski dziedzic na Czorsztynie o sobie samym w roku 1901, Nowy Sącz 1988
  • Budujemy Zamek Dunajec w Niedzicy, 1944
  • Dookoła jeziora Czorsztyńskiego i w Pieniny, FORMA, Kraków 1998
  • Zamek Dunajec w Niedzicy, 2006
  • Studia z dziejów kościoła Św. Bartłomieja Apostoła w Niedzicy, UNUM, Kraków 2006
  • Opowieści Franciszka VHS
  • Siedem wieków zamków. Lubowla i Dunajec, 2012
  • druki drobne ( foldery, pocztówki, kalendarze itp. )

KRAKÓW

  • Sztuka baroku, 1991
  • Sztuka Krakowa i Galicji w wieku XIX, 1994
  • Sztuka XVII wieku w Polsce, W-wa 1994
  • Sztuka Kresów Wschodnich, 1994
  • Między gotykiem a barokiem. Sztuka Krakowa XVI i XVII wieku, 1997
  • Festina Lente, 1998
  • O konserwacji prezbiterium kościoła Mariackiego w Krakowie, 1998
  • Katedra krakowska w czasach nowożytnych (XVI-XVIII w.), 1999
  • Kościół w Binarowej, Rzeszów 2004
  • Cmentarze Krakowa, 2004

GÓRNOŚLĄSKI

  • O sztuce Górnego Śląska i przyległych ziem małopolskich, 1993
  • Nie zachowane kościoły drewniane Górnego Śląska, 2001
  • Witraże na Śląsku, 2002
  • Oblicza secesji, 2006
  • Oblicza sztuki 20-lecia międzywojennego na obszarze obecnego woj.śląskiego, 2011
  • Sztuka to wolność wyboru, prawo do przeżycia i wzruszenia. Stanisław Oczko – historyk sztuki i malarz, 2013

WROCŁAW

  • O sztuce sepulkralnej na Śląsku, Wrocław 1997
  • Z dziejów rysunku i grafiki na Śląsku oraz w kolekcjach i zbiorach ze Śląskiem związanych, Wrocław 1999
  • Willmann i inni, 2002
  • Integracja i dezintegracja w krajobrazie miast i miasteczek, 2006

POZNAŃ

  • KLASYCYZM. Materiały sesji SHS pażdziernik 1965, 1998
  • British book on conteporary arts..., 1995
  • Culture of the time of transformation. International congress, 1998

TORUŃ

  • Sztuka Torunia i ziemi chełmińskiej, 1986
  • Sztuka w kręgu Zakonu Krzyżackiego, 1995
  • Kościół i sztuka pobrzeża Bałtyku, 1998
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Zegary mechaniczne, 2000
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Biżuteria w Polsce, 2001
  • Dzieje i skarby kościoła Świętojańskiego w Toruniu, 2002
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce.Biżuteria w Polsce. Amulet – znak – klejnot, 2003
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Ludwisarstwo, 2003
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Zegary i zegarmistrzostwo, 2005
  • Teka komisji historii sztuki, tom X, 2005
  • Dzieje kościoła Mariackiego w Toruniu, 2005
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce.Biżuteria w Polsce. Treści – teksty – przesłania, 2006
  • Dzieje i skarby kościołów Torunia Podgórza, 2007
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Odlewnictwo, 2007
  • Historyczna sześćdziesiątka toruńskich historyków sztuki 1947-2007 (egz. E. Staszewskiej i egz. prof.dr hab. M. Poprzęckiej)
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Dawna i nowsza biżuteria w Polsce,2008
  • Liryka refleksyjna. Ze sztambucha Jerzego Remera (1888-1979), 2008
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Dawne i nowsze zegary w Polsce, 2009
  • Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Biżuteria w Polsce Koral, perła i inne wątki, 2010
  • Toruń jest … jaki?, 2010
  • Dzieje i skarby kościoła Świętojakubskiego w Toruniu, 2010
  • Organy Torunia iokolicznych kościołów, 2011
  • Dawne i nowsze odlewnictwo w Polsce – wyroby żeliwne i inne, 2011
  • O biżuterii w Polsce, 2011

SZCZECIN

  • Sztuka średniowiecza na Pomorzu, 1991
  • 50 lat badań nad sztuką Szczecina i Pomorza Zachodniego, 1996
  • Badania nad sztuką Pomorza, 1998
  • Kultura i Sztuka Szczecina w latach 1800-1945, 1999
  • Hans Stettiner i Jan Szczeciński.Życie codzienne w Szczecinie w XX w., 2010

GDAŃSK

  • Studia z historii Sztuki i kultury Gdańska, 2003
  • Tradycjonalizm i neotradycjonalizm w sztuce XIX i XXI wieku na Pomorzu, 2012

LUBLIN

  • Złotnictwo na Lubelszczyźnie, 1998
  • Ikonografia Lublina, 1999
  • Życie artystyczne Lublina, 2001
  • Rzecz i rzeczowość w kulturze XX i XXI wieku, 2002
  • Myśl oko i ręka artysty, 2003
  • Artyści lubelscy i ich galerie w XX wieku, 2004
  • Biografia-Historiografia wczoraj i dziś, 2005
  • Grupa Zamek”. Historia – Krytyka – Sztuka, 2007
  • Bibliografia historii sztuki dawnego woj.lubelskiego za lata 1965-2000, 2008
  • Grupa Zamek”Konteksty-wspomnienia-archiwalia, 2010
  • ZAWSZE FRAGMENT ? Studia z historii kultury XX i XXI wieku, 2011

ŁÓDŹ

  • Piotrkowską na wprost, 1997
  • Konserwacja i restauracja dzieł sztuki. Część I, Malarstwo tablicowe, 1998
  • Konserwacja i restauracja dzieł sztuki. Część II, Malarstwo na płótnie, 1999
  • Konserwacja i restauracja dzieł sztuki. Część III, Malarstwo ścienne, 2000
  • Sztuka w Łodzi, 2000
  • Sztuka w Łodzi (2), 2003
  • Sztuka w Łodzi (3), 2005
  • Sztuka w Łodzi (4), 2007
  • Sztuka w Łodzi(5), 2008

WARSZAWA

  • O rzemiośle artystycznym w Polsce, 1976
  • Ubiory w Polsce, 1994
  • Kościuszko w oczach artystów i historyków, 1995
  • Rzemiosło artystyczne, 1996
  • Rzemiosło artystyczne 2, 2001
  • Fotografia od dagerotypu do galerii Hybrydy, 2008
  • Interpretować fotografię, 2009
  • Visibilia et Invisibilia , 2009

KIELCE

  • Dwór Polski w XIX wieku. Zjawisko historyczne i kulturowe:

I – 1990

II -1992

III – 1995

IV – 1998

V – 2000

VI – 2002

VII – 2004

VIII – 2006

IX – 2008

IX – 2010

SEMINARIA NIEBOROWSKIE

  • Sztuka i wartość, 1988
  • Projekt- Szkic- Bozzetto, 1993
  • Przemyśleć historię sztuki, 1994
  • Życie artysty, 1995
  • Historia a system, 1997
  • Już się ma pod koniec starożytnemu światu…Zmierzch, schyłek, upadek w historii sztuki, 1999
  • Rzeczywistość – Realizm – Reprezentacja, 2001
  • Twarzą w twarz z obrazem, 2003
  • Obraz zapośredniczony, 2005
  • Brak słów, 2007
  • Białostocki, 2009
  • Podmiot – podmiotowość, 2011

MATERIAŁY DO DZIEJÓW REZYDENCJI:

  • Architektura rezydencjonalna hist. Małopolski. Materiały Sesji SHS. Łańcut czerwiec 1975, Łańcut 1982
  • MATERIAŁY DO DZIEJÓW REZYDENCJI. Dawne woj. trockie, Księstwo Żmudzkie Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, , TOM III b, IS PAN. Warszawa 1987
  • MDDR, woj. sieradzkie, Tom 1, SHS i IS PAN, 1990
  • MDDR, woj. poznańskie, Tom 1, 1991
  • Pałace i dwory w dawnym woj. sieradzkim 2, 1994
  • Pałace i dwory w dawnym woj. kaliskim 1, 1994
  • Pałace i dwory w dawnym woj. kaliskim 2, 1997
  • Pałace i dwory w dawnym woj. rawsko-mazowieckim 1, 1995

INNE:

  • Ochrona Zabytków rocznik 2, Dep. Konserwacji i ochrony Zabytków Min. Kultury i Sztuki + SHS (i kultury materialnej), Warszawa 1951
  • Malarstwo polskie okresu romantyzmu, wystawa objazdowa, Arkady, Warszawa 1958
  • Klasycyzm, IS PAN, 1968
  • Oryginał, replika, kopia, Desa – Arkady ,Warszawa 1971
  • Dzieło sztuki i zabytek, MKiS Gen. Kon. Zab., 1976
  • Sztuka lat trzydziestych, Warszawa 1991
  • Sztuka miast i mieszczaństwa XV-XVIII wieku w Europie Środkowo – Wschodniej, PWN, Warszawa, 1990
  • Wieś i miasteczko u progu zagłady. Materiały konferencji naukowej SHS, Wojnowice 1988, PWN, Warszawa 1991
  • Legnickie Pole, 1991
  • O wartości dzieła sztuki, Arkady 1968 W-wa
  • Pomniki Sztuki w Polsce, Tom III. Mazowsze i Podlasie, Arx Regia, Warszawa 1999

MEMORIAŁY :

  • Sarmatia Artistica, PWN, Warszawa 1968
  • Granice Sztuki, PWN, Warszawa 1972
  • In memoriam Joanni Białostocki, 1988
  • Sarmatia semper viva, SHS, Warszawa 1993
  • Nobile claret opus, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1998